Genelde bu tür şeyler sıcağı sıcağına yazılınca anlamlı oluyor (özellikle de etkinliğe gelemeyenler için), ama bu seferki yazı, şenliğin arkasından çok yoğun birkaç gün geçirdiğimden taa bu güne kadar sarkmış oldu. Neyse, tüm fotoğraflar için buraya, özet için aşağıdaki yazıya göz atabilirsiniz.

1. Gün

Şenlik alanına bir 20 dakika kadar gecikmeli vardım ve ilk dikkatimi çeken şey kayıt numaram oldu: 303. Kendi kendime numaranın neden bu kadar büyük olduğunu düşünürken, günün ilk konuşmacılarından Douglas Crockford‘un olduğu salona girdiğimde pek çok şey açığa kavuşmuştu bile: dolu dolu bir salon.

Douglas’ın sunumunun sonundaki kodları, kürsü önüme geldiği için pek görememeye başlayınca işin ucu kaçtı ve soru/cevap aşamasına geçildiğinde, bir kahve için dışarı çıktım. Kendime koyu bir kahve yaparken, yandaki dolaptaki güzellikler gözümden kaçmadı tabii:

Sunum aralarını genelde kalabalık salonda, çoktandır–neredeyse 2 sene–görmediğim dostlarla sohbet ederek geçirdim. Günün devamında önce Stefan Koch‘un, arkasından Enver Altın‘ın sunumunu izledim. “Linux Nasıl Savunulmaz ve Tanıtılmaz” başlığı altında eski maceralar anlatıldı, günümüzden bir-iki sorun ortaya koyuldu; eğlenceli, güzel bir sunumdu.

Saat 15:00′tan 16:30′a kadar biraz sunumuma göz atıp, sonra da okuldan gelen arkadaşlarımı karşıladım. Sunum, 15-20 dinleyici ile geçti. Sanırım dinleyenleri günün sonunda çok sıkmadan uğurlamayı başardım. Arkasından Bilgi Üniversitesi’nden çıkıp; İstiklal’de yemekti, sohbetti, eve dönmeydi derken saat geç oldu, günün yorgunluğuyla bir güzel uyumuşum zaten.

2. Gün

İlk konuşmaya gitmek için erken kalkayım diyordum, ama yine öngörülen 15-20 dakikalık gecikme ile BS1 salonuna vardım. Cuma günküne göre birazcık daha az bir kalabalık vardı. Google’dan Jonathan Conradt‘ın sunumu ile bol bol–ve artık klasikleşmiş–”Google şöyle süper, böyle süper” söylemleri duyduk,  sonra şöyle hızlıca bir Chrome bilgilendirmesi geldi. Conradt, sunumun en son kısmında web arayüzünden gönderilmiş sorulara tek tek cevap verdi, arkasından da salondakilere söz vermeye başladı. “Eee, siz şimdi tekel olmadınız mı, hani kişisel gizlilik, bik bik…” gibi klasik sorulara genelde esprili ve sakin cevaplar verdi, sıkılgan yüz ifadesinden bolca kaçındı.

Conradt’ın arkasından nargile sever insan Sebastian Kügler‘den KDE4′ün yeni cicilerini ve teknolojilerini dinledim. Bir gösterim sırasında, kendi bilgisayarında yüklü olan kararsız KDE4′ü çökertmeyi başardığı sırada, bir Fluxbox’çı olarak kara kara düşünmekteydim. Bu sırada Gökmen ile Gökçen de yanımda sunumlarına göz atıyorlardı:

Arkasından Gürer Özen‘in sunumunda İnci ile tanışma fırsatı buldum. Sunumda adı geçen özgür yazılımlar kafamda yeni yeni projeler kurmama, sonra da nasıl olsa yapacak vakit olmadığından bunlardan vazgeçmeme vesile oldu. Soru kısmında, bir seyircinin ardı arkasına gelen sorularını saymazsak, şenlikte izlediğim teknik yönden en aydınlatıcı sunumdu.

Bir arkadaşımı karşılayacağımdan, saat 15:00 gibi Bilgi’den ayrılmam gerekmesine rağmen, oyun turnuvalarından birkaç poz almadan çıkamadım açıkçası:

Böylece benim, yani nam-ı diğer #303′ün şenlik macerası burada noktalanmış oldu. İki gün boyunca dolu dolu, keyifli vakit geçirdim; ne yazık ki şenlikle ilgili hiçbir konuda yardımda bulunamadım. Darısı gelecek şenliklere artık, bu seferkinde canla başla uğraşmış herkese teşekkürler.

Son olarak (tekrardan) çektiğim tüm fotoğraflara şuradan göz atabilirsiniz. Titrek ellerim, ISO400′ler, apaçık diyafram, uzun pozlama süreleri gösteriyor ki artık yeni bir makineye ihtiyacım var. :|

Tam dedim, “çektiğim fotoğrafları oraya buraya yüklesem biraz”; buna karşılık ağzımın payını aldım:

armish@liz:~$ cd /mnt/hda1/Photos
-bash: cd: /mnt/hda1/Photos: Input/output error

Bakalım ne kadarı geri gelecek.

Ailenizin amatör etkinlik fotoğrafçısı olarak mfyz’nin de katkılarıyla, 8 Nisan İstanbul toplantısından bir kaç kareye şuradan ulaşabilirsiniz.

Neyse; başkanlarımıza ve ablalarımıza sevgiler, saygılar, kolay gelsinler.

Ne zamandır gidip gezmek istiyordum, geçen cumartesi günü bir şekilde 2 saatlik bir boşluğum oluştu; ben de hemen atladım gittim İstanbul Modern. Ne diyeyim 3 YTL’ye oldukça güzel bir 2 saat geçirtti. Daha da zamanım olsa daha iyi olurdu tabii.

Asıl amacım tabii ki de, Magnum Fotoğraflarını gezmekti. Oradaki bir çok güzel eseri gördükçe boynum eğildi, kendi beğendiğim fotoğraflarımdan utandım. Pek hazır ve de yetenekli değilim, onu anladım ben fotoğraf işinde. Daha çok düşünüp, daha çok çekmem gerekiyor ve bir de zaman gerekiyor sanırım. Her neyse, bir çok başarılı çalışmanın arasında Antoine D’Agata ‘nın beni vurduğunu söylemeliyim. Slayt gösteriler olarka sunulan portföyünden seçili fotoğrafları birkaç kez seyrettim, sonra da not aldım.

Bunun yanında düzenli bir Bilim ve Teknik okuyucusu olmama rağmen, her ay kapak konusuna bir göz atarım, alacaksam da ona göre alırım. Bu haftaki ise süperdi. İlk önce “Yeni Fiziğe Doğru” beni vurdu, sonra bir baktım Pardus. Sonra bir de “Yıldız Takımı”ndaki konuların da hoşuma gimediğini söyleyemeyeceğim. Küçük çocuklar için hazırlanmasına rağmen, olduka keyifliler. Ohom… Bir daha her neyse…

Pardus yazısı güzel olmuş, sayfa tasarımı bakımından da oldukça hafif ve dikkat çekici bence. Koray‘ın ellerine sağlık diyerekten yazıyı kapatalım.