Garibin Rüyası
Ara sıra meyhaneye giderdi
Efkar dağıtmak için
Kafayı çekerdi.
Dönerken eve
Sokak aralarında
“Halime’m”i söylerdi.
Ev derdi, ekmek derdi
Çoluk, çocuk derdi
Onu vaktinden evvel çökertti.
Her seferinde
Şöyle bir gönlümce
Dinlensem derdi.
Sonunda muradına erdi
Tanrı onu üzmeden
Toprağa verdi.
Bülent Aksoy
22 Mayıs 1988
Posted by B. Arman Aksoy @ January 21st, 2009 under Hayat, Nacizane bengiller, Türkçe.
