7 ay önce mavi gezegenden yola çıkan Mars Reconnaissance Orbiter (MRO) şu sıralarda Mars’ın etrafında sürekli daralan bir yörüngüde dönmekteymiş. Motorlar gerektiği gibi ateşlendikten sonra, 20 dakikalık Güneşsizlik için güneş enerjisi yerine akü kullanmaya başlamış. Yarım saat süren sessizlikten sonra uydudan yeniden haber alınmaya başlanmış. 6 ay boyunca sürecek yörünge daraltma sürecinin sonunda, Mars yüzeyinde ve atmosferinde şimdiye kadar yapılmamış detaylı araştırmalar yapılabilecekmiş.

Düşünsenize ne zor iş. Birşeyi tasarlıyorsunuz, 7 ay uçuyor. Arada sırada araya giren gezegenler, uydular, vesaireler yüzünden iletişiminiz kesiliyor ve bir süre kesinlikle haber alamıyorsunuz. Sonra hedefe ulaşmasından 6 ay sonra daha önce yapılmamış deneyler yapılıyor. Yaklaşık birkaç ay sonra yeni birşeyler tasarlıyorsunuz, hadi bu sefer toplamda 10 ay bekliyorsunuz ve eşsiz veriler ediniyorsunuz. Gezegenleri araştırmak zor iş. Şimdi diyeceğim, şöyle güzel bir teknoloji bulununcaya kadar beklense, o da olmaz. Hiç yoktan iyidir. Ama olur da, yeni birşeyler keşfedilip kendisinden aylar önce gönderilen uydu hedefine varmadan, hedefe varıp dönen bir cihaz oldukça komik olurdu herhalde.

Bir de işin tasarım sorunları var ki, düşünmesi bile ürkütücü. Yazılımda 6 ay sonra çıkacak bir sorunun uyduyu kullanılmaz hale getirmesi kötü birşey olurdu herhalde.

Bak konu konuyu açtı ne geldi aklıma, filmlerde görürdüm hep. Bu uyduların IPleri var mıdır acaba? Varsa böyle entel komutlar verilebilen bir servis barındırıyor mudur? Uydu entegre sistemine Linux kurabilir miyiz? Ve onun üzerine sunucular. Ya da şimdiye kadar hacklenmiş uydu var mıdır? Üşengeçlik…